ERMENI HABER AJANSI

Թուրքական «Hurriyet» օրաթերթում հրապարակված «Դավութօղլու. ա°ստղ, թե° աղետ» հոդվածում թուրք վերլուծաբան Մեհմեթ Ալի Բիրանդը նշում է, որ խիստ տարբեր են Թուրքիայի արտգործնախարար Ահմեթ Դավութօղլուի մասին ընկալումները թե ընդդիմադիր, թե իշխանական և թե այլախոհ ճամբարներում: Մի մասի համար Դավութօղլուն թուրքական Քիսինջերն է (ԱՄՆ նախկին պետքարտուղար), մյուս մասի համար` շատ վատ արտգործնախարարը: Ո°րն է ճշմարտությունը: 

Ըստ հոդվածի հեղինակի` ընդդիմադիր և այլախոհ լրատվամիջոցները ներկայացնում են, որ Դավութօղլուից ավելի վատ արտգործնախարար երբևէ չի եղել: Ասպարեզ եկավ «զրո խնդիր հարևանների հետ» կարգախոսով, բայց վատ ու լարված հարաբերություններ եղան բոլոր հարևանների հետ: Քննադատական նույն տրամադրությունները որոշակիորեն նկատվում են նաև իշխող «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության (ԱԶԿ-AKP) ներսում: Արտերկրում ևս խիստ տարբեր են պատկերացումները Դավութօղլու գործչի մասին: 

«Մի մասի համար նա նեօսմանիստ է, մյուսների համար` Թուրքիայի քաղաքականության առանցքը փոխող անձնավորություն, ոմանց կարծիքով` մեծ ստրատեգ է, այլոց համոզմամբ` զիգզագներով շարժվող քաղաքական գործիչ»,- նշում է Բիրանդը: 

Թուրք վերլուծաբանն դիտարկման է առնում Դավութօղլուի պաշտոնավարման սկզբնական շրջանի իրադարձությունները: Եվ այսպես` 

• Ստորագրվում են հայ-թուրքական արձանագրությունները:
• Աջակցություն է տրվում Իրանի միջուկային ծրագրին:
• Միջնորդություն է արվում պաղեստինյան հարցում:
• Սիրիայի հետ մերձենալու արդյունավետ փորձեր էին արվում:
• Սաուդյան Արաբիայից, Եգիպտոսից, Ծոցի երկրներից բացի Անկարան տարածվում էր նաև Բալկաններ:
• Սերտ շփումներ հաստատվեցին «Համաս»-ի և «Հզբոլլահ»-ի հետ:
• Իրաքյան Քուրդստանի առաջնորդ Մասուդ Բարզանի հետ առաջին անգամ անկեղծ բարեկամության նշաններ ցույց տրվեցին: 

«Պաշտոնավարման առաջին տարիներին, իսկապես որ, Թուրքիայի աստղը (Դավութօղլուն) փայլատակում էր: Նրա հասցեին գովեստի բազմաթիվ խոսքեր էին հնչում»,- գրում է Բիրանդը: Բայց այդ վերելքին հաջորդեց վայրէջքը, երբ Դավութօղլուն ձախողվեց գրեթե բոլոր ճակատներում: Մասնավորապես Հայաստանի հետ հարաբերությունների հարցում հոդվածագիրը նշում է. 

«Բաց թողնվեց հայ-թուրքական արձանագրութունների ամենահաջող պահը... Էրդողանը անձամբ գնաց այդ արձանագրությունների վրա նախապայմաններ դրեց և սառեցրեց Թուրքիային մի մեծ հարցից ազատող այդ կարգավորման գործընթացը: Կամ պետք է Բաքվին ավելի վաղ համոզած լինեին, կամ այդ արձանագրութունները չպետք է ստորագրվեին: Դրա համար էլ արդյունքը եղավ մեծ հիասթափություն»:

Ermenihaber.am