ERMENI HABER AJANSI

Türkiye’de son günlerde yaşanan gelişmeler, demokrasinin ne kadar kırılgan bir noktada olduğunu gösteriyor. CHP İstanbul İl Başkanlığı’na kayyım atanması ve ardından yaşanan polis ablukası, yalnızca bir partiye değil, doğrudan demokratik değerlere yönelik bir müdahale olarak okunmalı. Bu durum, Türkiye’nin siyasal sisteminde hukuk devleti ve kuvvetler ayrılığı ilkelerinin ne denli aşındığını ortaya koyuyor.

İstanbul gibi stratejik bir şehirde, muhalif bir siyasi yapının en önemli merkezlerinden birine kayyım atanması, iktidarın muhalefeti kurumsal olarak zayıflatmaya çalıştığını gösteriyor. Ancak mesele, yalnızca bir partiye yönelik baskı değil; toplumun tüm kesimlerinin özgürlüklerinin kısıtlanmasıdır.

Valiliğin aldığı geniş yasak kararları, gösteri ve ifade özgürlüğünün tamamen göz ardı edildiğini kanıtlıyor. Bu tablo, Türkiye’de temel hakların iktidar lehine daraltıldığı, halkın ise giderek siyasetin dışına itildiği bir düzenin yerleştiğine işaret ediyor. Yargının da bu sürecin bir parçası haline getirilmesi, bağımsız yargı ilkesinin ciddi biçimde ihlal edildiğini gösteriyor.

Bu süreçte siyasi liderlerin açıklamaları da tabloyu netleştiriyor. CHP lideri Özgür Özel, İstanbul İl Başkanlığı’nı “Atatürk’ün evi” olarak nitelendirerek bu baskının 'sembolik' boyutuna dikkat çekti. Cumhurbaşkanı Erdoğan ise “CHP’nin koltuk kavgasına eyvallah etmeyeceğiz” diyerek müdahaleyi muhalefet içi bir çatışma çerçevesinde sundu. Bu iki açıklama, yaşananların nasıl farklı perspektiflerden yorumlandığını ortaya koyuyor.

Uluslararası alanda gelen tepkiler de önemli. Avrupa Parlamentosu Türkiye Raportörü Nacho Sánchez Amor, süreci “demokrasiye yönelik acımasız ve sofistike bir baskı” olarak tanımlayarak, Türkiye’nin artık demokratik standartlara uymayan bir ülke olarak algılandığını teyit etti. Bu açıklamalar, yaşananların sadece iç politikada değil, dış ilişkilerde de Türkiye’nin konumunu zayıflattığını ortaya koyuyor.

İktidarın bu kadar yoğun baskı uygulamasının arkasında ise açık siyasi hesaplar bulunuyor. Gelecek seçimlere muhalefeti parçalanmış, zayıflatılmış ve dağınık halde sokmak, iktidarın en büyük hedeflerinden biri olarak görünüyor. Ayrıca devlet mekanizmalarını kendi kontrolü altında tutarak, hem ülke içinde gücünü pekiştirmek hem de uluslararası alanda “kararlı ve güçlü liderlik” imajını korumak istiyor. Bu yaklaşım kısa vadede iktidarın elini güçlendirse de, uzun vadede Türkiye’nin demokratik meşruiyetini ve toplumsal barışını ciddi biçimde zedeliyor.

Türkiye’de bugün yaşananlar yalnızca parti içi çekişmeler ya da siyasi rekabetin doğal bir sonucu değildir. Bu, doğrudan demokrasiye, temel hak ve özgürlüklere yönelik bir saldırıdır. Ve bu saldırı, kimin hangi partiye yakın olduğundan bağımsız olarak, tüm toplumun geleceğini ilgilendirmektedir.